Tagarchief: herseninfarct

Koeien verhuizen naar Amsterdam

Deze week heb ik contact gehad met een man uit Amsterdam. Zijn oog was gevallen op de rode koe van Studio Blijmakers. Deze had ik de naam ‘in de knoop’ gegeven.
Het was de tweede koe die ik na mijn herseninfarct heb gemaakt.

Hij wilde de koe graag kopen voor zijn vrouw. Zij is ziek en is inmiddels 2 jaar thuis. Ze is ontslagen en de kans op een nieuwe baan is nagenoeg nihil.
Een Blijmaker zou zij goed kunnen gebruiken schreef hij en rood is haar favoriete kleur!
Hij sluit af met “De koe zit in de knoop, dat zit mijn vrouw ook, en daarom wil ik haar verrassen met een blijmaker.

De man heeft de ‘in de knoop koe’ en de ‘flower power’ koe gekocht, mede omdat hij Studio Blijmakers en Woensdag Blijmakersdag een mooi initiatief vind.

Gisterenavond laat kreeg ik nog een lief berichtje van deze man. Hij schreef: de koeien zijn in het echt nog mooier dan op de foto.

Wij hopen dat zijn vrouw blij wordt van de koeien!

flower pover koe

 

Kunst en het getroffen brein

Kijken naar kunst helpt bij NAH

Ik heb al eens geschreven dat kunst kijken en bezig zijn met kunst helpt bij de revalidatie van het getroffen brein bij NAH (niet aangeboren hersenletsel)
Zie HIER het artikel van Jet van Swieten.

Met kunst bezig zijn heeft mij, na mijn herseninfarct, ook erg goed geholpen!
Graag wil ik anderen dit ook laten ervaren! Dat is één van de redenen waarom ik Studio Blijmakers heb opgericht. Daar kunnen iedere woensdagmiddag, mensen terecht die daar behoefte aan hebben. De creatieve middagen zijn gratis en noemen we: Woensdag Blijmakersdag. Zo hoop ik anderen te helpen met hun revalidatie.
In iedereen schuilt een kunstenaar! Dat is het motto van Studio Blijmakers

Op 27 november organiseren we in samenwerking met Erica Events een Kunstfair bij Art & Dining. Het volledige bedrag van de stand verhuur komt ten goede aan Woensdag Blijmakersdag. Meer informatie over het evenement is te vinden op Facebook.

Ook is er nog plaats voor enkele kunstenaars. Wil je mee doen op 27 november en voor een vriendelijke prijs een stand huren? Mail dan voor  meer informatie naar: info@ericaevents.nl

uitnodiging-art-and-wine-27-11-2016

Wat begon met een koe…

Blijmaker- Koe

Blijmaker- Koe

Maart 2016
Ik voel me niet goed en ik loop net alsof ik dronken ben. Ik kan me niet meer concentreren en het lijkt wel of de wereld langs me heen gaat. De wereld is ineens veel sneller dan dat ik ben. Het lopen gaat moeilijk en ik heb moeite met het omschrijven van mijn gedachten en gevoelens. Ik kan geen twee dingen tegelijk doen.

“Dokter mijn hoofd is raar en als ik loop lijkt het wel of ik dronken ben”. Meer kon ik niet uitleggen aan de huisarts. Hij nam het meteen serieus, onderzocht me en belde het ziekenhuis. Op de spoedeisende hulp kreeg ik onderzoeken en moest ik allerlei testen doen. Het was net of ik er zelf niet helemaal bij was en dat het over een ander ging.

De uitslag
Een aantal uren later kwam de dokter naar me toe: “Mevrouw de Winter u heeft een herseninfarct”.
“Wie? Ik? Dat kan toch niet!?”
“We gaan u opnemen, op de stroke afdeling.”
Ik werd in mijn bed naar boven gereden. Ik weet nog dat ik tegen de verpleging zei: “Ben ik wel goed hier? ” en ik wees naar het bord met stroke er op. De zuster zei: “Ja, mevrouw de Winter u heeft een stroke gehad.

Revalideren
Ik was erg moe en sliep heel veel. Na 6 dagen mocht ik weg uit het ziekenhuis en ging ik 2 dagdelen in de week revalideren bij Rijndam, waar ik erg goede hulp kreeg. Ik moest helemaal opnieuw beginnen met het leren om mijn dag in te delen, het huishouden te doen, enz. Alle structuur was weg. Na 6 weken kreeg ik een lijst van de ergotherapeut. Hierop moest ik invullen wat ik de hele dag deed. Toen de lijst klaar was keek ik er eens goed naar en ik schrok van het aantal uren dat ik lag te rusten en te slapen. “Dat gaat hem niet worden,” zei ik tegen mezelf.  “Dit moet echt veranderen, dit wil ik niet en dit ben ik niet!” In plaats van slapen ben ik mezelf creatieve therapie gaan geven.

Creatieve Therapie
7 weken na mijn infarct begon ik met het beschilderen van een koe. Geloof me, ik heb gewoon genoten, het was heerlijk! Niet nadenken, geen fysio, geen ergo, geen psycholoog, geen maatschappelijk werk. Gewoon lekker bezig zijn. Alleen ik, mijn handen en mijn gedachten. Totale ontspanning, gewoon alles even vergeten……3 uur lang! Wat een overwinning. Ik kon ineens 3 uur iets doen zonder moe te zijn. De dag erna werd ik wakker en ben ik er eens over gaan nadenken. Als dit voor mij zo ontspannend werkt, dan moet dat toch ook voor andere “patiënten” werken!

En toen……..ineens werd er een stukje van mijn hersens bereikt dat ik al een paar weken kwijt was. Mijn ideeën kanon ging weer werken. In mijn hoofd was ik al een plannetje aan het maken om mensen met NAH (niet aangeboren hersenletsel) workshops te gaan geven over positief denken in combinatie met kunst maken. Zo is het idee voor Woensdag Blijmakersdag ontstaan.

Woensdag Blijmakersdag
Met het project Woensdag Blijmakersdag wil ik mensen laten inzien dat ze, ondanks in welke situatie ze ook zitten, ze altijd iets kunnen doen, maken of bereiken. Ze kunnen even ontsnappen aan de wereld door creatief bezig te zijn. Iets leuks voor zichzelf maken of voor iemand anders. Mensen kunnen kiezen: ze kunnen kiezen om blij te zijn en Blijmakers te maken. Negatieve dingen ombuigen naar positieve dingen, focussen op wat we allemaal kunnen. Ik vind dat het tijd is om meer blijheid en positiviteit te verspreiden. Hiermee maken we het leven een stukje aangenamer. Ik ben ervan overtuigd dat in iedereen een kunstenaar zit. Alleen moet je het kunnen en willen zien!

Dankbaar
Ik ben erg dankbaar dat ik hulp kreeg van een aantal mensen om dit project op te starten.
Een half jaar na mijn herseninfarct ben ik zover dat we deze maand Studio Blijmakers openen. Heel mooi, dat had ik een half jaar geleden echt niet kunnen bedenken…

Positief denken en Blijmakers maken heeft mij erg goed geholpen; het heeft me kracht en energie gegeven. Dat is wat ik andere mensen ook graag wil meegeven!

1 september 2016

* Deze blog is eerder gepubliceerd op ruimtevoorideeen.com

Verbaasd!!!

Na een heerlijke vakantie op Kos kwamen we afgelopen dinsdag op Schiphol aan. We werden opgehaald door onze schoonzussen en ploften neer om iets te drinken.

We zitten lekker aan een glaasje als ik de volgende sms krijg: ” Dag Erica, we schrokken nogal te horen dat je bent getroffen door een herseninfarct. Het bericht bereikt ons nu pas, maar we hoorden dat het redelijk gaat met je. Zouden we morgenochtend even kunnen bellen met je?
Gr. AD de Dordtenaar.”

Ik denk meteen, wat is nu de meerwaarde om in de krant te zetten dat ik een herseninfarct heb gehad. Daar zit echt niemand op te wachten. Het is ook al 2 maanden geleden, dus het is niet echt nieuws.

Ik word gisteren gebeld en vertel dat ik eigenlijk het nut er niet van in zie dat het verhaal van mijn herseninfarct in de krant moet komen. De verslaggever dacht daar heel anders over. Hij vond het nieuws.
Misschien is zoiets wel schadelijk voor mijn bedrijf en denken opdrachtgevers dat ze me met rust moeten laten. Dat ze die leuke klussen nu even aan een ander gunnen om mij te ontzien.

De verslaggever was vastberaden en ging er een stuk over schrijven, of ik nu mee zou werken of niet. “U schrijft er blogs over, dus het is al openbaar” zei hij.
Dus ik heb zijn vragen netjes beantwoord, tot op zekere hoogte. Maar ik voelde al aan mijn water dat de kop natuurlijk niet zo zou zijn als ik zou willen

Al met al vind ik het best een positief artikel, maar het woord ‘sekspert’ had er voor mij niet hoeven staan. Ik had liever het woord ‘event makelaar’ gezien. Dat is nl. waar ik de afgelopen 2 jaar mee bezig ben. Het organiseren van evenementen!
Aan de ander kant snap ik ook dat het woord ‘sekspert’ beter scoort dan ‘event makelaar’.

Voor iedereen die interesse heeft in het artikel in AD de Dordtenaar, klik HIER.

Aan alle opdrachtgevers: “Ik ben gewoon aan het werk, al is het iets minder dan voorheen. U kunt mij gewoon benaderen voor leuke opdrachten!”

 

Mindfulness

De impact van een herseninfarct vraagt vaak om een nieuwe kijk op eigen denken, gevoel en gedrag. Een instrument in de vorm van Mindfulness helpt je om meer grip te krijgen op het dagelijks leven.

Wat is dat nou: Mindfulness.
Mindfulness, of aandachtstraining, is het tegenovergestelde van leven op de automatische piloot. Je komt dichter bij je gevoel, zonder er over te oordelen of er direct gevolg aan te geven. Je aanvaardt de situatie zoals die is en creëert zo ruimte om problemen van een andere kant te bekijken. Door dit proces te trainen, leef je intenser en kun je tegelijkertijd makkelijk ontspannen.

Dus……..jullie begrijpen het waarschijnlijk al. Deze week start ik met een cursus mindfulness.
Heb er erg veel zin in!!

Ik ben het eindelijk gaan doen

Afgelopen weekend ben ik het eindelijk gaan doen. Dat klinkt een beetje dramatisch misschien.
De afgelopen 6 weken heb ik toch tijd genoeg tijd gehad zou je zeggen. Nou, tijd zeker wel, maar totaal geen energie. Ik was gewoon te moe.
Zaterdag dacht ik, laat ik er nu ’s morgens eens mee beginnen. Gewoon doen!

En geloof me, ik heb gewoon genoten, het was heerlijk. Niet nadenken, geen fysio, geen ergo, geen psycholoog, geen maatschappelijk werk. Gewoon lekker bezig zijn. Alleen ik, mijn handen en mijn gedachten. Totale ontspanning, gewoon alles even vergeten……3 uur lang!

Ik hoor je al nadenken. Jij vraagt je natuurlijk af, wat ik dan gedaan heb?
Op zaterdagmorgen ben ik om 9 uur …….. gewoon een koe gaan schilderen!!
Geen echte natuurlijk, maar één van papier maché. Of die koe nou mooi geworden is of niet, dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Het doet er ook niet toe. Ik heb een aantal uren heerlijk ontspannend gewerkt.

Op zondag werd ik wakker en ben ik er eens over na gaan denken. Als dit voor mij zo ontspannend werkt, dan moet dat toch ook voor andere “patiënten” werken.
En toen……..ineens werd er een stukje van mijn hersens bereikt dat ik al een paar weken kwijt was. Mijn ideeën kanon ging weer werken. In mijn hoofd was ik al een plannetje aan het maken om mensen met NAH (niet aangeboren hersenletsel) workshops te gaan geven over positief denken in combinatie met knutselen.
Ik heb het idee in mijn schrift genoteerd. Nu eerst even voor mezelf zorgen, voordat ik weer voor iedereen ga zorgen.
Het idee is geboren en ik ga hier over een paar maanden zeker iets mee doen.

Nu ga ik gewoon weer een koe schilderen, een rode……denk ik. Waarom? Gewoon, omdat het kan!

Voor iedereen die wil weten hoe mijn blauwe koe eruit ziet.
koeien

Neuro Psychologisch Onderzoek

Afgelopen vrijdag heb ik een Neuro Psychologisch Onderzoek gehad bij het revalidatiecentrum Rijndam.

ik had dit onderzoek aangevraagd omdat ik graag wil weten waar ik nu sta. De psycholoog was het er gelukkig mee eens. Zij heeft mij allerlei vragen gesteld en ik haar natuurlijk ook. Eén van mijn vragen was of een herseninfarct je intelligentie aan kan tasten. Nou, gelukkig is dat niet het geval!

Ik kan me moeilijk concentreren en heb last van mijn geheugen. Het voelt als een combinatie van ADHD en Alzheimer. Als ik nu een uurtje intensief met mijn hersens bezig ben, dan ben ik daarna bekaf. Dus ik wil heel graag weten welke gebieden in mijn hersenen nu getroffen zijn en hoe ik dit dan kan gaan trainen.
Over een half jaar wil ik weer een nieuw onderzoek. Dan kunnen we kijken of er vooruitgang in zit.

De test heeft 2 1/2 uur geduurd en was erg confronterend en heel erg vermoeiend.
Wat mij zelf opviel was dat ik meer moeite had met het onthouden van taal dan met getallenreeksen. Ook kon ik van kleine verhaaltjes het begin en einde herinneren, maar het middenstuk ging volledig aan mij voorbij.

Over 2 of 3 weken krijg ik de uitslag, ben heel benieuwd!

 

We komen er wel

We zijn 3 weken verder sinds mijn herseninfarct. De tijd vliegt!
Afgelopen maandag begonnen met de revalidatie. Nou ja ……. met alle intake gesprekken voor de revalidatie. Maatschappelijk werk, fysiotherapie, ergotherapie. Vanmiddag een gesprek met de psycholoog.

Er werd me afgelopen maandag gevraagd:  “Mevrouw wat wilt u bereiken?”
“Nou simpel lijkt me, gewoon weer functioneren zoals voor het herseninfarct”. “Maar mevrouw als dat niet meer gaat, wat dan?”
“Dus u gaat ervan uit dat dat niet meer kan, vroeg ik? Uhhhhh, bij heel veel mensen zien we blijvende veranderingen. U moet er toch wel van uitgaan dat dit niet 1, 2 3 over is.”
“Oké dat snap ik zei ik, maar dan moeten we toch eerst in kaart brengen waar ik nu sta op cognitief gebied. Dus ik wil graag getest worden.”
“Prima dat gaan we regelen!” Volgend week vrijdag krijg ik een Neuro Psychologisch Onderzoek.

Ik ben nou eenmaal iemand die moet weten wat er is, zo precies mogelijk. Kijk als ik dan de uitslag van dat onderzoek heb, kan ik zien wat minder is. Dan kan ik daar aan gaan werken. Dan wil ik graag na een paar maanden weer getest worden en kijk of de cognitieve functies verbeterd zijn. Dan kan ik zien of ik vooruit ga, of dat ik de situatie moet accepteren.

Als je me zo ziet denk je dat er niks aan de hand is. Waar heb ik dan last van?
– Aandacht- en concentratiestoornissen
– Tragere snelheid van denken en informatieverwerking
– Overgevoeligheid voor externe prikkels: overgevoelig voor geluid en licht
– Geheugenstoornissen: problemen met opslaan van informatie in het kortetermijngeheugen
– Moeite met dubbeltaken
– Vermoeidheid

Maar even voor alle duidelijkheid: ik kan nog veel! Ik ben druk bezig om de balans te vinden tussen willen en kunnen.
Ik probeer  1 a 2 uurtjes te werken per dag.  Dat gaat de ene dag beter dan de andere dag.

Het heeft echt geen zin!

Het heeft echt geen zin om veel aandacht te geven aan alles wat nog niet zo gaat zoals ik zou willen.
Ik noteer het en ga eraan werken! Hoppa en doorgaan.
Bij mij is mijn glas altijd halfvol geweest. Nu dus ook. Ik roep altijd tegen iedereen: “Kijk nou eens naar wat je hebt, en niet naar wat je niet hebt”. Dus dat doe ik dan ook maar.

Ik ben blij dat ik nu al 1 a 2 uur per dag kan werken. Iedereen die mij kent weet dat niks doen niets voor mij is. Ik ben nu lekker bezig met de Nacht van Oranje. Natuurlijk hoop ik 26 april daar de hele avond aanwezig te kunnen zijn. Lukt dat niet, dan kom ik een paar uurtjes, ook goed!

Daarna ga ik me bezighouden met het Meesterkok Diner op 10 juni in de Grote Kerk.
De avond voor mijn herseninfarct had ik een gesprek over het Bridal Event van 3 en 4 sept. Ook dat ga ik oppakken als ik er klaar voor ben. Maar alles stapje voor stapje.

Soms lig ik een uurtje (of een paar uurtjes) op de bank en dan doe ik niks. Nou dat is niet helemaal waar, ik lig gewoon te herstellen. Stom eigenlijk, maar rust is het beste medicijn. In het ziekenhuis vertelde ze me dat de hersenen weer nieuwe verbindingen gaan zoeken en dat kost tijd en veel energie. Haha nog nooit zoveel naar buiten gekeken. Ik zie nu dingen die ik normaal nooit zag, ik hoor dingen die ik normaal nooit hoorde.
Ik heb nu tijd………. Ook al is de tijd die ik nu voor mezelf neem verplicht gesteld. Ik probeer er dan ook van te genieten en me niet schuldig te voelen als ik niks doe.acceptatie

het is zoals het is

Thuis

Ik ben nu bijna een week thuis. Tja….wat doe je dan zoal? Uitrusten, slapen, eten en nadenken.
Nooit gedacht dat alleen al eten of afwassen zo vermoeiend kon zijn.

Dan kan je 2 dingen doen. In je bed gaan liggen en denken: “Jeetje wat een ellende” of het gewoon accepteren en het beste er van maken.
Ik had in het ziekenhuis al besloten dat ik er het beste van ging maken.

Gisteren ben ik voor het eerst naar buiten gegaan. Pfffff…….wat een drukte. Toeterende auto’s, pratende mensen. Er kwam veel op me af.
Gelukkig gaat het lopen goed. Ik moet alleen niet ineens omhoog kijken, want dat loop ik nog een beetje wankel. Haha…maar ik loop!!

Ik probeer iedere dag 1 uurtje met mijn werk bezig te zijn. Berichten plaatsen op social media. Want hoe je het ook bekijkt, zonder werk geen inkomen.
En niet te vergeten, ik vind mijn werk hartstikke leuk en krijg er energie van.

De meest voorkomende problemen bij een herseninfarct zijn moeilijkheden met het geheugen, de concentratie en de denksnelheid. Nou dat zijn precies de dingen waar ik last van heb. Mijn denken gaat iets trager en kost veel tijd en aandacht. Dus dan lijkt het net of de buitenwereld een versnelde film afspeeld.
Nu begrijp ik ook dat de dokter heeft gezegd dat ik 3 maanden geen auto mag rijden.

acceptatie

 

En dan ineens…..heb je een herseninfarct!

Woensdag 16 maart 2016
Al 2 dagen voelde ik me niet helemaal goed. Als ik liep was het net of ik dronken was. Mijn hoofd was ook een beetje raar.
Ik word woensdag ochtend wakker en mijn hoofd voelt nog gekker. Ik dacht al 2 dagen dat het kwam omdat ik het zo druk had. Ik speelde eigen doktertje en dacht dat ik iets aan mijn evenwichtsorgaan had.
Nadat ik wakker werd toch maar meteen de huisarts gebeld. We konden meteen terecht.
Hij kijkt me aan en stelt me allerlei vragen. Heb moeite om me te concentreren, maar vooral om te omschrijven wat ik heb en wat ik voel.
Hoe leg je dat nou uit. Ik mankeer nooit iets, dus ik omschreef het maar zo: dokter mijn hoofd is raar en als ik loop lijkt het wel of ik dronken ben. De huisarts nam het meteen serieus en belde het ziekenhuis.

Op de spoedeisende hulp moest ik allerlei testjes doen. Het was net of ik er zelf niet helemaal bij was en dat het over een ander ging. Ik moest gaan staan en voetje voor voetje lopen. Tjonge jonge wat irritant, dat lukte niet. Ik zei tegen de verpleging dat het dadelijk vast zou lukken.
Nog meer testen gedaan. Na een paar uur kwam de dokter. Mevrouw de Winter u heeft een herseninfarct. Wie? Ik? Dat kan toch niet. Ik ben nog jong en niet verlamd….dus dat kan niet zei ik tegen de dokter!

We gaan u opnemen, op de stroke afdeling. Ik werd in mijn bed naar boven gereden. Ik zag het woord Stroke heel groot hangen. Ik weet nog dat ik tegen de verpleging zei: zijn jullie wel goed hier, hier staat een bord met stroke.
De zuster antwoord: Ja mevrouw de Winter u heeft een stroke gehad. Wie ik? Dat kan toch niet?

Donderdag 17 maart
Ik denk nog steeds dat er niks aan de hand is. Een vrouw die aan de overkant ligt, die op hetzelfde moment is binnengekomen mag naar huis. Ik zat al klaar om ook te gaan. Maar helaas ging die vlieger niet op. De fysio, ergo, en revalidatiearts vonden het niet verantwoord. Nou ja zeg, ik ben toch niet gek. Ik zit in de verkeerde film.
Moest weer allerlei testen doen. Ik vroeg de dokter hoe kom je er nou aan:
te hoge bloeddruk, maar die heeft u niet
Rroken, maar dat doet u niet
te hoog cholesterol, maar dat heeft u niet
hart ritmestoornissen, maar dat heeft u niet
En nog een paar dingen, maar die ben ik vergeten.

Wat ik wel onthouden heb is dat ik gevraagd heb of dat van hard werken kon komen, want dat zegt natuurlijk iedereen.
Nee hoor, het komt niet van hard werken. U heeft gewoon dikke pech, zei hij.

Vrijdag 18 maart
In mijn hoofd dacht ik nog steeds dat ik alles kon. Tot ze me een aantal andere testen lieten doen. Wat een toestand zeg. In mijn hoofd lukte het, maar ik kon de taken niet uitvoeren.
Nou daar kwamen de tranen en het besef. Pfffff ……..ik heb een herseninfarct gehad. Wat een kloten zooi zeg!

Ik ben een paar uur echt van slag geweest, maar daarna kwam mijn strijdlust. Ben je nou toch gek geworden. Zo’n stom propje krijgt mij er niet onder.
Kijk eens naar wat ik nog allemaal kan. Geloof me als ik zeg dat ik blij was, want ik heb geluk gehad. Ik kan het nog navertellen. Mijn coördinatie en concentratie zijn van slag, maar ik weet dat het goed komt. Een gedeelte van mijn hersenen hebben even geen zuurstof gehad. Maar mijn hersenen zijn nu al nieuwe verbindingen aan het maken.
Rust, rust en nog een rust, dat werkt nu het beste.

Zaterdag 19 maart
We zijn vandaag 12,5 getrouwd. We wilden een leuk hotelletje boeken. Dat is niet helemaal gelukt, ik heb het verkeerde hotel uitgezocht. Maar ja nogmaals, we hebben het gewoon zelf leuk gemaakt hier in het ziekenhuis.
Ik voel steeds sterker dat het allemaal goed gaat komen. Het heeft alleen tijd nodig.

Zondag 20 maart
Ben zeker een aantal dingen vergeten, maar ja dat hoort erbij. Ik kijk op de klok, merk dat ik met dit stukje al uren bezig ben. Ben doodmoe, maar ook dat hoort erbij. Ben blij dat ik dit nog kan. Acceptatie is heel belangrijk in dit proces.

Iedereen die mij kent weet dat ik niet van opgeven houd.
Dus………binnen de kortste keren heffen we het glas en proosten we op de mooie dingen in het leven.