Ik ga een kunstwerk maken met smurfen, zei ik tegen mijn man. Hij keek me aan en zei: smurfen, natuurlijk! Iedereen die mijn man kent, weet welk gezicht hij daarbij trok.

Ik had een hele grote vaas nodig. Mijn man gaat altijd mee in mijn ideeën. Hij zocht uren op internet en liet me honderd vazen zien. De goede zat er niet bij, want ik had een bepaalde vorm en grootte in mijn hoofd. We kwamen in heel veel winkels, maar ook daar vonden we de vaas uit mijn hoofd niet. De moed niet opgeven! Uiteindelijk vonden we hem in Dordrecht, gewoon op Marktplaats, een paar straten verderop.

Gaandeweg raakte ik de tel kwijt, maar ik denk dat er tussen de 1500 en 2000 smurfen in dit kunstwerk zitten. Ik heb maandenlang gezocht naar smurfen en bij ongeveer vijftig mensen smurfen besteld, dus ook vijftig keer verzendkosten betaald. Ik heb vaak onderhandeld, smurfen aan mijn neus voorbij laten gaan, pakketjes opgehaald en pakketjes zien zoekraken. Ik wist nooit dat smurfen zo duur waren en ook niet dat er zoveel verschillende smurfen bestaan. Ik probeerde tien verschillende lijmen en belde lijmfabrikanten. Toch zag ik smurfen die niet bleven plakken. Ik dacht vaak: waarom kies je zo’n grote vaas en geen kleinere? Toch hield ik vol en ging ik gewoon door.

Toen was mijn kunstwerk klaar. Dat geeft altijd een fijn gevoel. Het eindresultaat mag er zijn, al zeg ik het zelf.