Ik dacht dat ik een massage kreeg

Na mijn vorige column kreeg ik een simpel verzoek: schrijf eens over de Thaise massage. Daar moest ik wel om lachen, want ik wist meteen welk verhaal ik zou vertellen.

Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik dacht dat ik wist wat een massage was. In Nederland betekent dat meestal een rustige ruimte, zachte muziek, een vriendelijk persoon die vraagt of de druk goed is en na afloop een glas water. Thailand had daar duidelijk een andere mening over.

Het gebeurde op een hete middag, in een klein massagezaakje aan Beach Road in Jomtien. Mijn eerste Thaise massage begon eigenlijk heel ontspannen. Ik kreeg een glimlach, een kopje thee en werd vriendelijk naar een matrasje begeleid. “Dit wordt heerlijk,” dacht ik nog. Dat was het laatste juiste wat ik die dag dacht.

Nog voordat ik goed en wel lag, ontdekte de masseuse spieren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. Blijkbaar wist zij dat wel. Ze drukte op plekken waarvan ik dacht dat daar helemaal niets zat. Er bleek van alles te zitten, en het deed allemaal pijn.

Op een gegeven moment lag ik in een houding waarvan ik vrij zeker weet dat die oorspronkelijk bedoeld was voor opvouwbare campingstoelen. Mijn linkerbeen lag ergens richting Laos en mijn rechterschouder volgens mij in Cambodja. Ondertussen keek de masseuse alsof ze bezig was met een eenvoudige huishoudelijke taak. Ik daarentegen begon mijn levenskeuzes te heroverwegen.

Het meest indrukwekkende moment kwam toen ze besloot dat mijn rug extra aandacht nodig had. Voor ik het wist hing ze met haar volledige lichaamsgewicht bovenop mij. Ik hoorde iets kraken. Tot op de dag van vandaag weet ik niet of dat mijn rug was of een meubelstuk in de ruimte naast ons.

En precies op zo’n moment komt de vraag waar elke Thaise masseuse op lijkt te wachten. “Pain okay?” Wat antwoord je dan? Nee is eigenlijk geen optie meer, want ze zit al met haar elleboog ergens tussen je schouderbladen. Dus je glimlacht dapper en zegt: “Yes, okay.” Waarna ze blijkbaar denkt: mooi, dan kan ik nog een tandje harder.

Toch moet ik toegeven dat er iets wonderlijks gebeurt. Na afloop strompel je naar buiten alsof je net drie rondes tegen een professionele kickbokser hebt overleefd. Maar een uur later voel je je fantastisch. Je loopt rechter, je beweegt soepeler, en je bent er heilig van overtuigd dat je minstens drie centimeter langer bent geworden. Of dat echt zo is weet ik niet, maar ik begrijp inmiddels wel waarom zoveel mensen er dol op zijn.

Dus ik ben benieuwd. Wat is jullie meest bijzondere, grappige of pijnlijke ervaring met een Thaise massage? Want als er één ding is dat ik inmiddels heb geleerd, dan is het dat iedereen die ooit een Thaise massage heeft gehad, daar een verhaal over heeft.

Hartelijke groet,
Erica de Winter

Dit is een onderdeel van de reeks ‘Tussen Thailand en Thuis’ en is eerder verschenen op het Thailand-forum Olleke Bolleke.

Deel dit verhaal, kies je platform!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Alles mag … tot het ongemakkelijk wordt

Ik ben kunstenaar en ga graag naar musea, dus het Love in Museum in Pattaya sloeg ik niet over. Ik verwachtte geen klassiek museum, dat zag je al aan de buitenkant. Binnen kwam ik in een wereld terecht waar niets helemaal klopte en waar je niet alleen kijkt, maar ook

Blijf je of ga je terug

Ik zit gewoon in Nederland als ik eraan denk.Aan Thailand en aan de mensen die er zijn gebleven. Nederlanders die er wonen, werken, leven. Soms kort en soms al jaren. Als ik met ze praat, gaat het eerst over de fijne dingen.Het weer, het tempo, de vrijheid en de ruimte

De_bum_gun

De Bum Gun

Er zijn dingen die je meeneemt uit Thailand. Mooie herinneringen, vriendschappen, foto’s en misschien een paar kilo extra van al dat lekkere eten. En dan zijn er mensen die een ongezonde emotionele band ontwikkelen met een toiletspuit. Jawel. De Bum Gun. Voor de mensen die nog niet weten waar ik