Over erica
Mijn verhaal
Mijn verhaal begon niet met een ondernemingsplan, maar met een herseninfarct.
In 2016 veranderde mijn leven van de ene op de andere dag. De ondernemende, zelfstandige vrouw die ik was, moest opnieuw leren kijken naar wat mogelijk was. Veel vanzelfsprekendheden vielen weg en dingen die vroeger moeiteloos gingen, vroegen ineens tijd, energie en geduld. Het was een periode waarin ik niet alleen moest leren omgaan met veranderingen, maar ook opnieuw moest ontdekken wie ik was.
Tijdens die zoektocht kwam creativiteit op mijn pad. Niet als hobby of tijdverdrijf, maar als een manier om opnieuw verbinding te maken met mezelf en met de wereld om mij heen. Met een kwast, wat verf en een flinke dosis nieuwsgierigheid begon een nieuwe reis. Niet gericht op wat ik verloren had, maar op wat er nog steeds mogelijk was.
Wat begon als een persoonlijke zoektocht groeide uiteindelijk uit tot Studio Blijmakers, een creatief dagcentrum voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Later volgde Het Dobbyhuis voor mensen met beginnende dementie. Ik schreef boeken, ontwikkelde methodieken, gaf lezingen, maakte kunst en startte projecten waarin ontmoeting, creativiteit en verhalen centraal staan.
Onderweg ontdekte ik iets wat sindsdien de basis vormt van alles wat ik doe: mensen zijn zoveel meer dan wat je aan de buitenkant ziet. Achter iedere diagnose zit een mens. Achter ieder dossier een verhaal. Achter iedere beperking schuilt nog altijd talent, humor, dromen en mogelijkheden. Die overtuiging vormt nog steeds het fundament onder mijn werk en mijn leven.
Mijn missie
Mensen laten voelen dat ze ertoe doen.
Dat is de rode draad in alles wat ik doe. Of ik nu een kunstwerk maak, een boek schrijf, een lezing geef of een nieuw project ontwikkel, uiteindelijk draait het altijd om dezelfde vraag: hoe zorgen we ervoor dat mensen gezien blijven worden?
Ik geloof dat ieder mens behoefte heeft aan aandacht, erkenning en verbinding. Niet om wat iemand presteert, niet vanwege een functie of diagnose, maar simpelweg omdat ieder mens ertoe doet. In een wereld waarin vaak snel wordt geoordeeld en waarin mensen gemakkelijk worden teruggebracht tot een label, probeer ik ruimte te maken voor echte ontmoetingen en oprechte verhalen. Voor gesprekken die verder gaan dan de buitenkant en voor mogelijkheden in plaats van beperkingen.
Mijn missie is niet om mensen te vertellen hoe zij moeten leven. Mijn missie is om mensen uit te nodigen anders naar elkaar te kijken. Want wanneer iemand zich gezien voelt, ontstaat er ruimte voor vertrouwen, groei en verbinding.
Mijn visie
Ik geloof dat de meeste barsten onzichtbaar zijn.
Iedereen draagt ervaringen met zich mee die anderen niet direct kunnen zien. Verlies, verdriet, onzekerheid, herinneringen, dromen en gebeurtenissen die een leven hebben gevormd. Juist daarom geloof ik dat we voorzichtig moeten zijn met onze aannames. Mensen zijn meer dan hun diagnose, meer dan hun beperking, meer dan hun gedrag en meer dan hun verleden.
Wanneer we bereid zijn verder te kijken dan de buitenkant, ontdekken we verhalen die anders verborgen zouden blijven. Daar speelt creativiteit voor mij een belangrijke rol in. Creativiteit maakt zichtbaar wat soms moeilijk onder woorden te brengen is. Het opent gesprekken, brengt mensen met elkaar in contact en helpt mogelijkheden zichtbaar te maken die eerst verborgen leken.
Daarom staan respect, menselijkheid, creativiteit en verbinding centraal in alles wat ik doe. Niet als mooie woorden, maar als waarden die richting geven aan mijn werk en mijn keuzes.
Samen iets neerzetten
Ik geloof dat de mooiste dingen ontstaan wanneer mensen samen iets neerzetten. Een kunstwerk, een verhaal, een expositie, een herinnering of een plek waar mensen zich thuis voelen.
Door de jaren heen heb ik samen met deelnemers, vrijwilligers, kunstenaars, zorgorganisaties, gemeenten, scholen en bedrijven gewerkt aan projecten die verbinden, inspireren en verhalen zichtbaar maken. Soms begint dat met een leeg doek. Soms met een blanco Dobby. Soms met een eenvoudige vraag. Maar altijd begint het met mensen.
Met ruimte voor creativiteit. Met aandacht voor elkaar. Met de bereidheid om samen iets te maken dat groter is dan één persoon alleen. Projecten zoals Studio Blijmakers, Het Dobbyhuis, de Wand van Verhalen, exposities en maatschappelijke kunstprojecten laten zien wat er kan ontstaan wanneer mensen de kans krijgen om mee te bouwen.
Want uiteindelijk gaat het niet om het eindresultaat. Het gaat om de weg ernaartoe, om de gesprekken die ontstaan, om de verbinding die groeit en om de mensen die ontdekken dat zij ertoe doen.
Mijn kunstwerken
Kunst speelde een belangrijke rol in mijn eigen herstel en is nog steeds een belangrijk onderdeel van mijn leven en werk. Niet omdat kunst altijd antwoorden geeft, maar omdat kunst soms zichtbaar maakt wat moeilijk onder woorden te brengen is.
Mijn werk bestaat uit encaustic art, mixed media, maatschappelijke kunstprojecten en exposities. Menselijkheid, ontmoeting, verhalen en verbinding vormen daarbij vaak de rode draad. Voor mij gaat kunst niet alleen over kijken. Het gaat over voelen, herkennen, ontdekken en in gesprek komen.
Door de jaren heen heb ik verschillende projecten ontwikkeld, waaronder exposities, kunstinstallaties en participatieprojecten waarbij mensen actief worden betrokken bij het creatieve proces. Kunst wordt voor mij pas echt waardevol wanneer zij mensen met elkaar verbindt en een verhaal zichtbaar maakt dat anders misschien verborgen zou blijven.
Hieronder vindt u een selectie van mijn werk, waaronder encaustic art, Emotie in Eendvoud, het schapenproject, De kracht van creativiteit en andere kunstprojecten.
