De 7-Eleven als tweede huiskamer

In Nederland ga je naar de supermarkt omdat je boodschappen nodig hebt. In Thailand ga je naar de 7-Eleven omdat… tja, waarom eigenlijk niet?

Je loopt naar binnen voor een flesje water en komt naar buiten met een tosti, zonnebrandcrème, een telefoonkaart, een zak chips, pleisters en iets waarvan je nog steeds niet precies weet wat het is.

De 7-Eleven is namelijk niet zomaar een winkel. Het is een supermarkt, lunchroom, pinautomaat, afhaalpunt en reddingsboei tegelijk. En dankzij de airconditioning ook een uitstekende plek om even bij te komen van de hitte.

Soms loop ik alleen al naar binnen voor die eerste klap koude lucht. Buiten is het ruim dertig graden. Binnen voelt het alsof je per ongeluk een koelkast bent binnengestapt. De overgang is zo groot dat je bijna verwacht dat iemand bij de ingang winterjassen uitdeelt.

Maar na een paar minuten wil je er eigenlijk niet meer weg. Alles ligt er. Van warme maaltijden tot koude drankjes en van shampoo tot opladers. Je kunt er op bijna ieder moment van de dag terecht. En als je iets wilt eten, wordt het vaak ook nog voor je opgewarmd.

Vooral de tosti’s lijken onder Thailandgangers bijna een eigen fanclub te hebben. Mensen kunnen lyrisch praten over hun favoriete 7-Eleven-tosti alsof het om een gerecht uit een sterrenrestaurant gaat.

“Je moet echt die met salami nemen.”
“Nee, die andere is veel beter.”

En voor je het weet sta je midden in Thailand een serieus gesprek te voeren over de juiste verhouding tussen brood, kaas en magnetrontijd.

Wat ik er mooi aan vind, is dat in de 7-Eleven iedereen door elkaar komt. Toeristen zoeken naar zonnebrandcrème. Kinderen kiezen snoep. Iemand haalt snel een maaltijd na het werk en een ander komt een telefoonkaart halen. Buiten zitten soms mensen op een muurtje hun net gekochte eten op te eten.

Het is een winkel, maar tegelijkertijd ook een klein inkijkje in het dagelijks leven. Misschien is dat de reden waarom de 7-Eleven voor veel Thailandgangers zo vertrouwd voelt. Waar je ook bent, je herkent de groene, oranje en rode strepen. Je weet ongeveer wat je binnen aantreft. En je weet dat er koude drankjes en airconditioning zijn.

De een zoekt in Thailand een tempel op voor rust. De ander gaat naar het strand. En sommigen vinden hun moment van geluk gewoon tussen de tosti’s en de flesjes water van de 7-Eleven.

Dus vertel eens eerlijk: waarvoor lopen jullie meestal naar binnen en waarmee komen jullie uiteindelijk weer naar buiten?

Hartelijke groet,
Erica de Winter

Dit is een onderdeel van de reeks ‘Tussen Thailand en Thuis’ en is eerder verschenen op het Thailand-forum Olleke Bolleke.

Deel dit verhaal, kies je platform!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Alles mag … tot het ongemakkelijk wordt

Ik ben kunstenaar en ga graag naar musea, dus het Love in Museum in Pattaya sloeg ik niet over. Ik verwachtte geen klassiek museum, dat zag je al aan de buitenkant. Binnen kwam ik in een wereld terecht waar niets helemaal klopte en waar je niet alleen kijkt, maar ook

Blijf je of ga je terug

Ik zit gewoon in Nederland als ik eraan denk.Aan Thailand en aan de mensen die er zijn gebleven. Nederlanders die er wonen, werken, leven. Soms kort en soms al jaren. Als ik met ze praat, gaat het eerst over de fijne dingen.Het weer, het tempo, de vrijheid en de ruimte

De_bum_gun

De Bum Gun

Er zijn dingen die je meeneemt uit Thailand. Mooie herinneringen, vriendschappen, foto’s en misschien een paar kilo extra van al dat lekkere eten. En dan zijn er mensen die een ongezonde emotionele band ontwikkelen met een toiletspuit. Jawel. De Bum Gun. Voor de mensen die nog niet weten waar ik