Waarom iedereen eten lijkt te verkopen

Volgens mij hoef je in Thailand nog geen honderd meter te lopen of iemand verkoopt eten.

Of je nu door een drukke stad loopt of door een klein dorp rijdt, overal zie je kraampjes, barbecues, pannetjes die pruttelen, fruitkarren, markten en kleine restaurantjes. Soms vraag ik me serieus af wanneer mensen eigenlijk nog thuis koken.

In Nederland bedenken we vaak van tevoren wat we gaan eten. We maken een boodschappenlijstje, rijden naar de supermarkt, zetten alles in de koelkast en koken ’s avonds uitgebreid. In Thailand lijkt het precies andersom te gaan. Heb je trek? Dan hoef je alleen maar om je heen te kijken en binnen een paar minuten staat er iemand een heerlijke maaltijd voor je klaar te maken.

Wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is dat het allemaal zo vanzelfsprekend lijkt. Mensen schuiven aan op een plastic krukje, bestellen iets lekkers, maken een praatje met de eigenaar en eten op hun gemak hun bord leeg. Niemand lijkt haast te hebben. Het leven speelt zich gewoon af op straat.

En dan die geuren… Daar kun je bijna niet tegen vechten. Je loopt met een volle maag over een markt, ruikt iets dat heerlijk is en denkt: vooruit, één klein hapje kan nog wel. Alleen blijft het zelden bij één hapje.

Misschien is dat ook de reden waarom zoveel mensen na een vakantie in Thailand een paar kilo zwaarder thuiskomen. Niet omdat je de hele dag zit te eten, maar omdat het eten je overal uitnodigt. En eerlijk is eerlijk, ik ben daar zelf ook niet zo heel goed in om nee te zeggen.

Misschien zegt al dat eten ook iets over de Thaise cultuur. Samen eten is veel meer dan alleen je honger stillen. Het is elkaar ontmoeten, even bijpraten en genieten van het moment. Dat vind ik misschien nog wel het mooiste ingrediënt van allemaal.

In januari ben ik weer in Thailand en ik ben benieuwd naar jullie favoriete eetplekjes. Niet alleen naar dure restaurants, maar juist naar dat eenvoudige straatkraampje, die gezellige markt of dat kleine restaurant waar je zelf graag terugkomt. Thailand is natuurlijk veel te groot om al jullie tips te bezoeken, maar misschien ben ik toevallig in de buurt. En anders bewaar ik ze gewoon voor een volgende reis. Dus vertel gerust: waar hebben jullie ooit zo lekker gegeten dat je het nog steeds niet bent vergeten?

Hartelijke groet,
Erica de Winter

Dit is een onderdeel van de reeks ‘Tussen Thailand en Thuis’ en is eerder verschenen op het Thailand-forum Olleke Bolleke.

Deel dit verhaal, kies je platform!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Alles mag … tot het ongemakkelijk wordt

Ik ben kunstenaar en ga graag naar musea, dus het Love in Museum in Pattaya sloeg ik niet over. Ik verwachtte geen klassiek museum, dat zag je al aan de buitenkant. Binnen kwam ik in een wereld terecht waar niets helemaal klopte en waar je niet alleen kijkt, maar ook

Blijf je of ga je terug

Ik zit gewoon in Nederland als ik eraan denk.Aan Thailand en aan de mensen die er zijn gebleven. Nederlanders die er wonen, werken, leven. Soms kort en soms al jaren. Als ik met ze praat, gaat het eerst over de fijne dingen.Het weer, het tempo, de vrijheid en de ruimte

De 7-Eleven als tweede huiskamer

In Nederland ga je naar de supermarkt omdat je boodschappen nodig hebt. In Thailand ga je naar de 7-Eleven omdat… tja, waarom eigenlijk niet? Je loopt naar binnen voor een flesje water en komt naar buiten met een tosti, zonnebrandcrème, een telefoonkaart, een zak chips, pleisters en iets waarvan je