Tussen Thailand en thuis

Verhalen over aandacht, cultuur en wat ik meeneem

Soms begint iets klein.

Na een bezoek aan Baan Kamlangchay in Thailand schreef ik een stuk over wat ik daar zag: hoe mensen met dementie worden benaderd en wat aandacht kan betekenen. En wat dat met me deed.

Auke Boon van Olleke Bolleke las dat verhaal en vroeg of ik vaker wilde schrijven voor de Facebookgroep Olleke Bolleke in Thailand. Niet als expert, maar als maker die kijkt, voelt en woorden zoekt voor wat mij raakt.

Ik schrijf over wat me opvalt in het dagelijks leven in Thailand. Over mensen die zichtbaar blijven, ook als het leven verandert. Over momenten die klein lijken, maar blijven hangen.

Hier verzamel ik die verhalen. Tussen Thailand en thuis.

Omdat ik geloof dat kijken ertoe doet.
En wie echt kijkt, anders gaat handelen.

Liefs,
Erica de Winter