Tussen Thailand en thuis
Verhalen over aandacht, cultuur en wat ik meeneem
Soms begint iets klein.
Na een bezoek aan Baan Kamlangchay in Thailand schreef ik een stuk over wat ik daar zag: hoe mensen met dementie worden benaderd en wat aandacht kan betekenen. En wat dat met me deed.
Auke Boon van Olleke Bolleke las dat verhaal en vroeg of ik vaker wilde schrijven voor de Facebookgroep Olleke Bolleke in Thailand. Niet als expert, maar als maker die kijkt, voelt en woorden zoekt voor wat mij raakt.
Ik schrijf over wat me opvalt in het dagelijks leven in Thailand. Over mensen die zichtbaar blijven, ook als het leven verandert. Over momenten die klein lijken, maar blijven hangen.
Hier verzamel ik die verhalen. Tussen Thailand en thuis.
Omdat ik geloof dat kijken ertoe doet.
En wie echt kijkt, anders gaat handelen.
Liefs,
Erica de Winter

De IWAB’er
Na mijn vorige column kreeg ik alweer een leuke suggestie van een lezer. “Schrijf eens iets over de IWAB’er.” Ik

De Bum Gun
Er zijn dingen die je meeneemt uit Thailand. Mooie herinneringen, vriendschappen, foto’s en misschien een paar kilo extra van al

Medelanders met een kort lontje
Na mijn vorige column kreeg ik een suggestie voor een nieuw onderwerp: “Schrijf eens iets over medelanders met een kort

Ik dacht dat ik een massage kreeg
Na mijn vorige column kreeg ik een simpel verzoek: schrijf eens over de Thaise massage. Daar moest ik wel om

Waar moet ik het deze week nou weer over hebben
Toen Auke mij vroeg of ik af en toe een column wilde schrijven voor Olleke Bolleke, leek me dat een

Wat neem je eigenlijk mee naar huis?
Iedere keer als ik terugkom uit Thailand gebeurt hetzelfde. De koffer gaat open. De was verdwijnt in de machine. De

De toetsenbordridder
Of ik nou in Nederland ben of in Thailand, online zie ik precies hetzelfde gebeuren. Mensen die elkaar compleet afmaken

Nog snel even iets meenemen
Ik zat vorige maand meerdere keren in hotels. Ontbijtbuffetten dus. Van die lange tafels met broodjes, fruit, yoghurt, eitjes en

Ik zoek geen geld, ik zoek deuropeners
Hoe een klein eendje uit Chiang Mai de stilte rondom dementie doorbreekt 🇹🇭🇳🇱 Beste leden van Olleke Bolleke, Velen van

Wanneer werd een terras een strand
Ik zat op een terras in Thailand toen er een man ging zitten zonder shirt. Geen strandtent. Geen zwembad. Gewoon

Terug
De taxi komt om half acht. Het is nog vroeg en Jomtien is al wakker, want Jomtien slaapt eigenlijk nooit

Blijf je of ga je terug
Ik zit gewoon in Nederland als ik eraan denk.Aan Thailand en aan de mensen die er zijn gebleven. Nederlanders die

Je bent hier te gast
Ik zat in Thailand op een plek waar veel mensen samenkomen. Toeristen uit allerlei landen, ieder met hun eigen manier

Alles mag … tot het ongemakkelijk wordt
Ik ben kunstenaar en ga graag naar musea, dus het Love in Museum in Pattaya sloeg ik niet over. Ik

De mooiste plek van Thailand
Die vraag krijg ik vaak. Ik moet dan even nadenken. Niet omdat ik het niet weet, maar omdat er zoveel

De rust van de nacht, vol geluid
We slapen een paar nachten bij I Love Phants, een lodge die hoort bij Wildlife Friends Foundation Thailand. Een plek

De stilte van een tempel
In Jomtien lopen we op een ochtend naar een tempel. Het is de plek waar een jaar eerder de dienst

Een man met een missie
In Chiang Mai had ik een gesprek met Sallo Polak. We zaten op zijn kantoor en spraken over het werk

Een andere kant van Pattaya
Niet alles wat indruk maakt is groot of spectaculair. Soms is het juist de verwondering die blijft hangen. In Pattaya

Zichtbaar tussen de kraampjes
Op een markt in Jomtien zat een oude vrouw tussen de kraampjes. Niet achteraf, niet uit het zicht, gewoon midden tussen de

Ergens buiten Chiang Mai bezocht ik een plek die me niet meer loslaat.
Ik ben Erica de Winter, sociaal ondernemer uit Nederland. Ik werk met mensen met dementie en kom regelmatig in Thailand.