Waarom alles in Thailand in een plastic zakje gaat

Wat me iedere keer weer opvalt in Thailand, is dat werkelijk alles in een plastic zakje kan. En met alles bedoel ik ook echt alles. Een portie rijst? Zakje. Een curry? Zakje. Soep? Natuurlijk, ook in een zakje. Zelfs een ijskoffie krijg je soms mee in een zakje met een rietje erin.

Ik zou in Nederland toch even vreemd opkijken als iemand bij de afhaalchinees mijn soep in een plastic zak zou gieten. In Thailand kijkt niemand ervan op. Daar wordt het zakje vakkundig dichtgedraaid, komt er een elastiekje omheen en krijg je het mee alsof dit de normaalste zaak van de wereld is.

En eerlijk is eerlijk: de Thai kunnen dat bijzonder goed. Ze draaien zo’n elastiekje er met een snelheid omheen waar ik alleen maar bewondering voor kan hebben. Geen druppel ontsnapt. Zelfs niet als het zakje ondersteboven in een ander zakje belandt, samen met nog drie gerechten, een bakje rijst en een paar losse sausjes.

Want één zakje is natuurlijk nooit genoeg. Het kleine zakje gaat in een groter zakje. De saus krijgt een apart zakje en de kruiden ook. Voor je het weet loop je naar huis met een complete maaltijd die eruitziet alsof je net een prijs hebt gewonnen bij de plasticzakjesbingo.

Het is praktisch, dat begrijp ik wel. Op markten en bij eetkraampjes is een zakje goedkoop, licht en makkelijk mee te nemen. Toch schuurt het ook een beetje, want al die zakjes moeten uiteindelijk ergens blijven.

Thailand probeert het gebruik van wegwerpplastic terug te dringen, maar oude gewoontes verdwijnen niet zomaar. Zeker niet als ze zo verweven zijn met het dagelijks leven en de manier waarop mensen eten meenemen.

Misschien is dat ook typisch voor reizen. Je kijkt eerst met verbazing naar iets wat anders gaat dan thuis. Daarna ontdek je waarom mensen het zo doen. En vervolgens ga je nadenken over wat er misschien ook anders zou kunnen.

Ik blijf me er in ieder geval over verwonderen. Over de soep die niet lekt, het elastiekje dat altijd blijft zitten en het feit dat zelfs een drankje blijkbaar prima zonder beker kan.

Dus ik ben benieuwd: wat was het vreemdste dat jullie ooit in Thailand in een plastic zakje meekregen?

Hartelijke groet,
Erica de Winter

Dit is een onderdeel van de reeks ‘Tussen Thailand en Thuis’ en is eerder verschenen op het Thailand-forum Olleke Bolleke.

Deel dit verhaal, kies je platform!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Alles mag … tot het ongemakkelijk wordt

Ik ben kunstenaar en ga graag naar musea, dus het Love in Museum in Pattaya sloeg ik niet over. Ik verwachtte geen klassiek museum, dat zag je al aan de buitenkant. Binnen kwam ik in een wereld terecht waar niets helemaal klopte en waar je niet alleen kijkt, maar ook

Blijf je of ga je terug

Ik zit gewoon in Nederland als ik eraan denk.Aan Thailand en aan de mensen die er zijn gebleven. Nederlanders die er wonen, werken, leven. Soms kort en soms al jaren. Als ik met ze praat, gaat het eerst over de fijne dingen.Het weer, het tempo, de vrijheid en de ruimte

De_bum_gun

De Bum Gun

Er zijn dingen die je meeneemt uit Thailand. Mooie herinneringen, vriendschappen, foto’s en misschien een paar kilo extra van al dat lekkere eten. En dan zijn er mensen die een ongezonde emotionele band ontwikkelen met een toiletspuit. Jawel. De Bum Gun. Voor de mensen die nog niet weten waar ik