Ik zoek geen geld, ik zoek deuropeners
Hoe een klein eendje uit Chiang Mai de stilte rondom dementie doorbreekt 🇹ðŸ‡ðŸ‡³ðŸ‡± Beste leden van Olleke Bolleke, Velen van jullie kennen dat bijzondere gevoel: je bent in Thailand en plotseling word je door iets geraakt dat je niet meer loslaat. Dat overkwam mij anderhalf jaar geleden in Chiang Mai. Bij Elephant Parade Land stond […]
Wanneer werd een terras een strand
Ik zat op een terras in Thailand toen er een man ging zitten zonder shirt. Geen strandtent. Geen zwembad. Gewoon een normaal restaurant waar mensen zaten te eten op het terras. Niemand zei er iets van. Even later kwamen er nog twee het terras op. Ontbloot bovenlijf, roodverbrande schouders, zonnebril nog op alsof ze rechtstreeks […]
Terug
De taxi komt om half acht. Het is nog vroeg en Jomtien is al wakker, want Jomtien slaapt eigenlijk nooit helemaal. Langs de weg zijn de kraampjes al open. Een man achter een gasfornuis. Damp boven de pan. Ik kijk ernaar terwijl we voorbijrijden en denk: vanavond lig ik in mijn eigen bed. Op Suvarnabhumi […]
Wanneer voelt iets als thuis?
Soms is er één zin die blijft hangen. “Ik wil naar huis.” Ik hoor die zin vaker. En elke keer doet hij iets met me. Niet omdat hij zo uitzonderlijk is, maar juist omdat hij zo herkenbaar klinkt. Laatst zat ik tegenover iemand aan tafel. We waren gewoon samen, in een vertrouwde omgeving. De jas […]
Blijf je of ga je terug
Ik zit gewoon in Nederland als ik eraan denk.Aan Thailand en aan de mensen die er zijn gebleven. Nederlanders die er wonen, werken, leven. Soms kort en soms al jaren. Als ik met ze praat, gaat het eerst over de fijne dingen.Het weer, het tempo, de vrijheid en de ruimte om anders te leven dan […]
Je bent hier te gast
Ik zat in Thailand op een plek waar veel mensen samenkomen. Toeristen uit allerlei landen, ieder met hun eigen manier van kijken en doen. In het begin valt het niet eens zo op. Het is druk, levendig en iedereen beweegt door elkaar heen. Maar als je iets langer kijkt, ga je andere dingen zien. Mensen […]
Ze raken iemand kwijt die er nog is
In het Dobbyhuis spreek ik ze vaak. Partners, kinderen, familieleden die met iemand meekomen, nog even blijven zitten of gewoon even willen praten terwijl er geschilderd wordt aan tafel. Soms ontstaan die gesprekken vanzelf, ergens tussen een kop koffie en een moment waarop het stilvalt. Maar er zijn ook gesprekken die we bewust inplannen. Momenten […]
Wanneer is het genoeg?
Soms zit ik tegenover iemand die vertelt dat het leven tegenvalt, dat het zwaar is en dat het niet meer zo leuk voelt als vroeger. Ik luister daar altijd naar, want ik weet hoe het kan voelen als dingen anders lopen dan je had gehoopt, en dat dat je kan raken op plekken waar je […]
Alles mag … tot het ongemakkelijk wordt
Ik ben kunstenaar en ga graag naar musea, dus het Love in Museum in Pattaya sloeg ik niet over. Ik verwachtte geen klassiek museum, dat zag je al aan de buitenkant. Binnen kwam ik in een wereld terecht waar niets helemaal klopte en waar je niet alleen kijkt, maar ook meedoet. Je stapt in de […]
De mooiste plek van Thailand
Die vraag krijg ik vaak. Ik moet dan even nadenken. Niet omdat ik het niet weet, maar omdat er zoveel mooie plekken zijn en ik nog niet alles gezien heb. Tot nu toe zeg ik altijd: Khao Sok. We slapen daar in een huisje op het water. Als ik wakker word, is het stil. Niet […]