Aandacht past niet in een vakje
Als je aan zorg denkt, zie je misschien mensen voor je die er voor een ander zijn, met aandacht en tijd. Maar wie écht in de zorg kijkt, ziet steeds vaker formulieren en protocollen. Ik snap waarom die er zijn. Regels zorgen voor veiligheid en duidelijkheid, en daar is niets mis mee. Toch merk ik […]
Waar mijn expertise zichtbaar wordt
Ik heb lang vooral verteld over wat ik zelf heb meegemaakt. Mijn herseninfarct, de revalidatie en hoe mijn leven daarna veranderde. Dat verhaal hoort bij mij. Maar in mijn werk gaat het ook over wat ik in de jaren daarna heb geleerd. Bij Studio Blijmakers en Het Dobbyhuis zie ik wat er kan gebeuren wanneer […]
Die bezem is toch veel te kort?
De eerste keer dat ik in Thailand iemand met zo’n korte bezem zag vegen, dacht ik dat de steel was afgebroken. Maar de bezem was niet kapot. Hij hoorde zo. Een korte steel met onderaan een brede waaier van gras. Je ziet ze overal: voor winkels, op markten, bij huizen en langs de straat. Mijn […]
Je naam gaat niet verloren
In Het Dobbyhuis hebben we al een Wand van Verhalen. Daar hangen eendjes met de namen van de mensen die onderdeel zijn van Het Dobbyhuis. Ieder eendje hoort bij iemand en samen vertellen ze iets over de mensen die daar komen, maken, praten, lachen en hun eigen verhaal meenemen. Ik vond het eigenlijk zo mooi […]
De regen die nergens op wacht
Je loopt in Thailand buiten terwijl de zon schijnt en de lucht er nog vriendelijk uitziet. Niets wijst erop dat je plannen binnen een paar minuten volledig zullen veranderen. Misschien zie je in de verte een donkere wolk, maar die lijkt nog ver weg. Dat blijkt een vergissing. Eerst vallen er een paar dikke druppels. […]
Niet pittig
“Niet pittig,” zei ze met een geruststellende glimlach. Dat klinkt als een duidelijke mededeling. In Thailand heb ik inmiddels geleerd dat het vooral een kwestie is van voor wie het niet pittig is. Als Nederlander denk je bij niet pittig aan eten waarvan je mond gewoon hetzelfde blijft voelen. Je neemt een hap, proeft de […]
Het mooiste stond niet op het programma
Afgelopen zaterdag hadden we open dag in Het Dobbyhuis. De deuren stonden open voor familie en naasten van onze deelnemers, familie en vrienden van medewerkers, nieuwsgierige Dordtenaren, mensen die belangstelling hadden om vrijwilliger te worden en mensen die misschien bij ons zouden willen werken. We hadden van alles voorbereid. Mijn boeken lagen op tafel, de […]
Waar is de stoep gebleven?
In Nederland is een stoep meestal bedoeld om over te lopen. Op de plekken in Thailand waar ik kom, heeft een stoep vaak veel meer functies. Je begint vol goede moed aan een wandeling. De eerste meters gaan prima. Dan staat er een scooter. Daarnaast een kledingrek, een paar plantenbakken en een tafeltje waarop iemand […]
Er staat altijd nog een stoel
Wat mij in Thailand iedere keer opvalt, is hoeveel van het dagelijks leven zich buiten afspeelt. Voor een winkel, naast een eetkraampje of gewoon langs de weg staan bijna altijd wel een paar stoelen. Niet omdat er een terras is. Ook niet omdat je eerst iets moet bestellen. Die stoelen staan er gewoon.Op de ene […]
De bahtbus: instappen en maar zien waar je uitkomt
In Nederland wil ik voordat ik ergens instap graag weten waar het voertuig naartoe gaat. Ik zoek een lijnnummer, een halte, een dienstregeling en het liefst ook nog een bord waarop staat hoe laat ik aankom. In Thailand stap ik gewoon achter in een open pick-uptruck. De bahtbus is een van de bekendste vervoersmiddelen in […]
