Er staat altijd nog een stoel
Wat mij in Thailand iedere keer opvalt, is hoeveel van het dagelijks leven zich buiten afspeelt. Voor een winkel, naast een eetkraampje of gewoon langs de weg staan bijna altijd wel een paar stoelen. Niet omdat er een terras is. Ook niet omdat je eerst iets moet bestellen. Die stoelen staan er gewoon.Op de ene […]
De bahtbus: instappen en maar zien waar je uitkomt
In Nederland wil ik voordat ik ergens instap graag weten waar het voertuig naartoe gaat. Ik zoek een lijnnummer, een halte, een dienstregeling en het liefst ook nog een bord waarop staat hoe laat ik aankom. In Thailand stap ik gewoon achter in een open pick-uptruck. De bahtbus is een van de bekendste vervoersmiddelen in […]
Cultuur is geen luxe.
Het is een manier om mensen elkaar weer te laten ontmoeten. Als je het woord cultuur noemt, denken veel mensen aan een museum, een theater of een concert. Aan iets leuks voor een vrije middag. Iets waar je naartoe gaat als je tijd hebt. Maar volgens mij is cultuur veel meer dan dat. Cultuur is […]
De airco staat altijd op standje Noordpool
Buiten is het vijfendertig graden. Binnen voelt het als een Nederlandse winterdag. Dat is ongeveer hoe een gewone dag in Thailand voelt. Je loopt buiten in de warmte, probeert niet te veel te bewegen en zoekt automatisch de schaduw op. Zodra je een winkel, restaurant, taxi of hotel binnenstapt, beland je zonder waarschuwing in een […]
Wat als iemand met dementie óns nog iets kan leren?
We praten bij dementie vaak over verlies. Over vergeten, woorden die moeilijker komen, dingen die niet meer vanzelf gaan en over wat iemand straks misschien niet meer kan. Dat is begrijpelijk, want dementie neemt ook dingen af. Maar in Het Dobbyhuis zie ik bijna iedere week iets waardoor ik mezelf een andere vraag ben gaan […]
Wat er achter een glimlach verborgen blijft
Een lezer van mijn Thailand-columns stuurde mij een artikel uit The Nation. Hij schreef erbij dat het volgens hem belangrijk was om ook deze donkere kant van Thailand te kennen. Het artikel gaat over de mentale gezondheid van Thaise schoolkinderen. Er staat een cijfer in dat bij mij bleef hangen: iedere dag zouden in Thailand […]
Same same but different
Er zijn zinnen waarvoor je geen uitgebreide uitleg nodig hebt. In Thailand heb je soms aan vier Engelse woorden genoeg: same same but different. De tekst staat zelfs op T-shirts die hier worden verkocht. Dat begrijp ik wel, want eigenlijk is het een complete Thaise levenshouding op een stukje katoen. Mijn Nederlandse hoofd moest er […]
Waarom iedereen eten lijkt te verkopen
Volgens mij hoef je in Thailand nog geen honderd meter te lopen of iemand verkoopt eten. Of je nu door een drukke stad loopt of door een klein dorp rijdt, overal zie je kraampjes, barbecues, pannetjes die pruttelen, fruitkarren, markten en kleine restaurantjes. Soms vraag ik me serieus af wanneer mensen eigenlijk nog thuis koken. […]
Creatief bezig zijn is niet hetzelfde als creatief van betekenis zijn
Regelmatig hoor ik mensen zeggen: “Wat leuk dat jullie creatief bezig zijn.” En dat is ook zo. Bij Studio Blijmakers en Het Dobbyhuis wordt geschilderd, getekend, met klei gewerkt en op allerlei manieren creativiteit ingezet. Maar eerlijk gezegd gaat het daar helemaal niet om. Creativiteit is bij ons geen doel, maar een middel. Natuurlijk ontstaan […]
De scooter is koning
Als er één ding is dat je in Thailand overal ziet, dan zijn het scooters. En niet zomaar scooters, maar scooters waarop je dingen ziet waarvan je als Nederlander denkt: dat kan toch helemaal niet? De eerste keer dat ik in Thailand kwam, keek ik mijn ogen uit. Je ziet een gezin van vier op […]
