Wat blijft glanzen?

“Maak je nog nieuwe kunst?” Die vraag krijg ik nog steeds regelmatig. Eerlijk gezegd is het ook lang geleden dat ik zelf iets heb gemaakt. De afgelopen tijd ging mijn energie naar het schrijven van mijn boeken en het ontwikkelen van Dobby. Daar ben ik blij mee, maar ik merk dat mijn handen weer willen werken. Daarom begin ik aan een nieuwe serie.

De naam heb ik al: Wat blijft glanzen? Met een vraagteken, want het is ook écht een vraag. Alle werken worden volledig zwart met goud. Soms is het goud een klein accent dat je pas van dichtbij ontdekt, soms is er juist heel veel van. Wie mijn werk een beetje kent, weet hoe blij ik van kleur word. Voor deze serie laat ik al die kleuren los.

We maken allemaal dingen mee die sporen achterlaten. Je raakt iets kwijt, je neemt afscheid of je moet opnieuw beginnen. Tegelijk blijft er iets over wat niemand van je af kan nemen, zoals wat iemand je heeft meegegeven of een moment dat je nog precies voor je ziet. Soms is het ook de moed om toch weer iets nieuws te proberen. Daar komt deze serie vandaan.

Het zwart is voor mij geen leegte. Het geeft ruimte aan wat moeilijk is geweest, en ook aan stilte en rust. Het goud staat voor wat zijn waarde houdt, door alles heen. Het hoeft niets te herstellen, want het is nooit weggeweest.

Over ongeveer een jaar wil ik de serie laten zien op een expositie met minstens tien grote werken. Waar en wanneer weet ik nog niet. Tot die tijd kun je de serie volgen terwijl hij ontstaat. Op Facebook en Instagram deel ik bij elk werk het verhaal erachter, en ik neem jullie ook mee in het maken zelf.

En misschien stel je jezelf ondertussen dezelfde vraag. Wat blijft er bij jou glanzen?

Hartelijke groeten,

Erica de Winter

Deel dit verhaal, kies je platform!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten

Aandacht past niet in een vakje

Als je aan zorg denkt, zie je misschien mensen voor je die er voor een ander zijn, met aandacht en tijd. Maar wie écht in de zorg kijkt, ziet steeds vaker formulieren en protocollen. Ik snap waarom die er zijn. Regels zorgen voor veiligheid en duidelijkheid, en daar is niets

Baam Kamlangchay

Aandacht verandert alles

Op 14 februari bezochten wij Baan Kamlangchay in Chiang Mai. Een plek die mij diep geraakt heeft. Niet alleen als maker van Dobby, maar vooral als mens. Baan Kamlangchay is een bijzondere zorggemeenschap voor mensen met dementie in Thailand. Opgericht door Martin Woodtli, die al bijna 25 jaar in Thailand

Achteraf lijkt alles logisch

Mensen zeggen weleens tegen mij: “Wat bijzonder hoe alles op zijn plek is gevallen.” Dan moet ik altijd een beetje lachen. Want achteraf lijkt alles logisch. Nu kun je een lijn trekken van Studio Blijmakers naar Het Dobbyhuis. Van mijn kunst naar mijn boeken. Van een reis naar Thailand naar